De algemene ledenvergadering van 3 september 1986 levert geen mutaties op in het bestuur. De herkiesbare bestuursleden Dirk Klijnsmit, Ed van Vive en Klaas Veerman worden allen herkozen. Voor de vorig seizoen tussentijds afgetreden Cors van Etten is geen vervanger beschikbaar en daardoor gaat men verder met acht bestuursleden. De bestuurssamenstelling voor dit seizoen is als volgt: H.P. Heikoop (voorzitter), P.A. Pennock (penningmeester), K. Veerman (secretaris), E.L. van Vive (tenniszaken), J.L. Slooter (bestuurslid), C. Kraak (bestuurslid), D. Klijnsmit (bestuurslid) en A.P. Groenenberg (bestuurslid). De tennisafdeling telt inmiddels 215 leden en er is alweer een wachtlijst. Door de selectiespelers van Piershil 1 en Piershil 2 wordt een bedrag geschonken dat mag worden gebruikt voor de aanstaande verbouwingen en ome Cor Veerman spreekt zijn bittere teleurstelling uit over het uitblijven van een werkersdag aan het einde van vorig seizoen.

Piershil 1 staat dit seizoen onder leiding van de Spijkenisser Eddy Zoeter. Wederom een trainer met een Feyenoord-achtergrond want Zoeter keepte acht seizoenen in de jeugd van de Rotterdammers en via de Musschen speelde hij ook nog twee jaar betaald voetbal bij SVV Schiedam. Ook in het Nederlands amateurelftal stond hij onder de lat en hij begon als jeugdtrainer bij Ommoord, Hekelingen en PFC. Zijn loopbaan als trainer van de senioren begon hij bij PFC en vorig seizoen was hij nog trainer van Poortugaal. De verzwakte Piershilse selectie wordt verstrekt met Ron Klaver (SCO '63) en Ron Vaske (Be Quick Strijen). Ook treden er enkele A-junioren toe tot de selectie en later in het seizoen volgen nog Ruud van Heusen (VVHR) en Rob vd Waals (SNS).

Dit seizoen kan er nog minder dan voorheen worden stilgezeten door de vrijwilligers van SV Piershil. Het onderhoud van de velden gaat over van de gemeente naar de club zelf; voor een bedrag van 2500 gulden per jaar moet Piershil voortaan zelf z'n boontjes doppen. Ook de verbouwing aan het clubgebouw levert de nodige uurtjes werk op. Zo zullen de huidige toiletten worden vervangen door een heren en damestoilettengroep, iets waarvoor de bestuurskamer moet wijken. En er zal voor een bedrag van 70.000 gulden een nieuwe bestuurskamer worden aangebouwd, waarin is inbegrepen het casco dat door de aannemer wordt neergezet. Na het heien van 14 palen van 18 meter gaan de bouwwerkzaamheden van start. In november 1986 is reeds de fundering gestort en de vloer geplaatst, op 10 november 1986 wordt begonnen met het metselwerk.

Op zaterdag 16 augustus 1986 is de voetbalvereniging Piershil de gehele dag te gast bij het jubilerende Heinenoord. Jong en oud komen deze dag aan bod. De F en de dames openen deze gezellige en voor herhaling vatbare dag en om 14.00 uur spelen de hoogste elftallen tegen elkaar. Deze wedstrijd eindigt in een 4-2 overwinning voor het "40 jarige" Heinenoord. Het hoogtepunt van de dag is echter de veteranenwedstrijd van oud eerste elftal spelers met bij Piershil o.a. Wim en Adri Achterberg en bij Heinenoord o.a. Dick Verhey, Arie vd Stel en Remmers. Onder toejuiching van het publiek brengen de "Oudjes" een spannende maar bovenal sportieve wedstrijd onder leiding van good-old scheidsrechter Meeuw Letterman. Na de aangepaste speeltijd is de eindstand 2-2 en strafschoppen moeten de beslissing brengen. Heinenoord toont zich sterker en wint na het nemen van strafschoppen met 8-6.

Op het jaarlijkse zaalvoetbaltoernooi van Piershil lijkt SHO de finale te gaan halen maar het verspeelt tegen NSVV een 2-0 voorsprong. Hierdoor bereiken de Numandorpers voor de eerste keer de eindstrijd. De tegenstander is OSV, dat het toernooi al twee keer eerder wist te winnen. De Oud-Beijerlanders delen vanaf de aftrap de lakens uit en laten nog maar eens zien over de beste zaalvoetballers te beschikken. De finale, die onder leiding staat van toparbiter Dik van Ham, eindigt in 2-1 voor OSV dat daardoor voor de derde maal de wisselbokaal in ontvangst mag nemen.

De activiteitencommissie, die inmiddels ook  bouwcommissie wordt genoemd, verandert van samenstelling door het uitreden van Cors van Etten, Wout Kreling en Ria Bokhout. Doordat er ook weer twee dames toetreden bestaat de commissie uit Ed van Vive, Armelle Pennock, Leen Reedijk, Corrie Klijnsmit en Truus van Prooijen. Na iedere wedstrijd van Piershil 1 wordt er flink aan het rad gedraaid en na een succesvolle boutavond en een bingoavond kan de commissie in januari 1987 alweer een bedrag van 13.600 gulden overhandigen! De grote clubactie, wederom gedragen door Wilma Gebuijs, brengt liefst 1600 gulden netto op.

Links: Piershil centrum, 1986.

De schakel raast ook in seizoen 1986-1987 onverminderd verder. De tien "schakels" in dit seizoen (die in de uitgegeven tien clubbladen verschijnen) worden geschreven door Piet Bouman (85), Dirk Klijnsmit (86), Margot van Vive (87), Wim vd Lagemaat (88), Jack op 't Hof (89), Gert van Ipenburg (90), Jeanne Bouman (91), Hans Gijlstra (92), Leen van Capelle (93) en Marco Reedijk (94). Omdat schakel 94 terecht komt bij D-speler Marco Reedijk besluit de redactie in te grijpen. Voorlopig loopt er naast de gewone schakel (die door Marco aan Eef van Oostendorp wordt doorgegeven) ook een jeugdschakel (die door Marco aan Jeroen Bouman wordt doorgegeven).

Door een foute telling die al jaren eerder is gemaakt komen de nummers van de schakel niet meer overeen met de werkelijkheid. De schakel van Marco Reedijk is reeds nummer 96 in de serie.

"De schakel" loopt vanaf seizoen 1973-1974. Het is dè mogelijkheid voor betrokkenen om in het clubblad hun zegje te doen over het wel en wee van de vereniging. Het is eveneens een uitgelezen mogelijkheid voor een nieuw lid om zich voor te stellen. Aan het einde van de tekst nodigt de schrijver meteen iemand anders uit voor het schrijven van een volgende "schakel".

Piershil 1, waarbij grensrechter Leen van Gameren weer in functie is, gaat naarmate het seizoen vordert steeds beter spelen. Het team van Eddy Zoeter stijgt naar grote hoogte en doordat er zeven van de laatste tien wedstrijden worden gewonnen eindigt Piershil 1 op een mooie vierde plaats. Toch zijn het dit seizoen niet de resultaten in de competitie die de sportieve gemoederen bezig houden; in de strijd om de RN-cup stijgt Piershil 1 naar grote hoogte. Een sterk verjongd Piershil 2 weet onder leiding van Pim vd Sijde maar net degradatie te voorkomen. Het team, dat bestaat uit veel jonge spelers en enkele routiniers, eindigt als negende waardoor het ook volgend seizoen in de hoofdklasse van de RVB zal uitkomen. Op 20 september 1986 spelen Adri (41) en Sebastiaan (17) samen in Piershil 2; vader Achterberg ziet zijn zoon het derde doelpunt maken in het uitduel tegen Herkingen 2 (1-3 winst). De treffers van Piershil 2 komen dit seizoen op naam van Karel Snijders (8), Sebastiaan Achterberg (4), Ruurd Sieffers (2), Marcel Achterberg (2), Hans Kok (2), Peter Roest (2), Bas Hoek (2), Adri Achterberg (2), André de Raadt (1), Peter vd Heiden (1), Harry van Koten (1) en Pim Jägers (1).

Piershil 3, dat uitkomt in de reserve tweede klasse B, doet het erg goed en staat bijna het gehele seizoen op de eerste plaats. In de laatste wedstrijd tegen directe concurrent RVVH 8 wordt een 2-0 voorsprong verspeeld en verliest Piershil met 2-4 waardoor het puntenaantal gelijk wordt. Hoewel Piershil in de eindstand een beter doelsaldo heeft dan RVVH (+56 tegen +54) moet er op het terrein van Smitshoek een beslissingswedstrijd worden gespeeld. Piershil verliest weer, deze keer met 4-3. Piershil 4 eindigt in de middenmoot van de reserve tweede klasse L en de dames eindigen als laatste in de tweede klasse A met 6 punten uit 16 duels. Door het stoppen van Astrid en Christine krimpt de selectie aanvankelijk wat in maar tussentijds komt Alexandra Zeedijk het team versterken.

Op vrijdag 8 mei 1987 is het dan zover. Piershil houdt "Open huis" en neemt vol trots de verbouwde accommodatie in gebruik. Na afloop van de receptie, die duurt van 19.00 uur tot 20.00 uur is er meteen een "Super-bingo" georganiseerd en ook wordt weer de beste biertapper gekozen. Deze keer valt die eer te beurt aan Dirk Klijnsmit, gevolgd door Monique van Heusen en Corrie Klijnsmit. Enkele weken later wordt ook het terras bij de tennisbaan opgeleverd en daarmee lijkt de bouw te zijn beëindigd. Niets is echter minder waar. Deze geslaagde verbouwing, die binnen de begroting bleef en geheel uit eigen middelen werd gefinancierd, nodigt uit tot meer. Omdat ook de keuken, de opslagruimte en de kleedkamers niet meer voldoen wordt de bouwcommissie nog niet opgeheven. Het startsignaal voor de volgende verbouwing wordt meteen gegeven.

De tennisafdeling van SV Piershil bloeit als nooit voorheen. Nadat in 1986 voor 11000 gulden de banen van licht werden voorzien is de populariteit van het tennis alleen maar groter geworden. De tennislessen worden ook dit seizoen gegeven door "Ome Leen" van Capelle en naast de clubkampioenschappen is er ook weer een parktoernooi, een interne wintercompetitie en een warming-up toernooi. Ook wordt er getennist tegen een andere sportvereniging want op 18 januari 1987 is EDS te gast.

Op 30 mei 1987 vindt ook het bedrijven voetbaltoernooi weer plaats. Net als vorig seizoen zijn de deelnemers erg enthousiast en is het toernooi zeer geslaagd te noemen.

Borchert Brouwer is gestopt als voorzitter van de jeugdafdeling en zijn plaats is ingenomen door Jack op 't Hof. Met uitzondering van een A-elftal neemt Piershil met alle elftallen uit alle leeftijdscategorieën deel aan de competitie. Jack traint alle pupillen terwijl Han Slooter en Adri Achterberg de C en de B trainen. De F wordt begeleid door Peter Verveer en Bas Hoek, de E door René van Bree en Hans Kok, de D door Arwin de Koning en Cor Veerman, de C door Henk van den Heuvel en Han Slooter en voor de B-tjes is geen vaste begeleiding beschikbaar. Het B-elftal is erg jeugdig en pas in december, na 12 nederlagen op rij, wordt de eerste overwinning geboekt. Door een vrije trap vanaf 20 meter binnen te schieten zorgt Dico Snijders voor de 0-1 zege.

Sportdag voor de Piershilse jeugd. Op de achterste rij (rij 4) staand vlnr: Dico Snijders, Gert de Raadt, Dennis Keereweer, Jacky vd Heiden, Manuel Lopes da Veiga, Ed Groenenberg, Richard vd Waal, Danny Lagerwerf, Jan-Louis Reijnierse en Renee Bons. De rij daarvoor (rij 3) staand vlnr: Michel vd Wagt, Jasper Jägers, Karel Snijders, Marco Tanis, Frank van Oostendorp, René vd Giesen, Marco Matern, Michel Kwist, Gert van 't Hof en Peter Bijkerk. Op de rij daarvoor (rij 2) zitten vlnr: Björn van Ipenburg, Nils van Ipenburg, Michiel Nederveen, Leon van Vive, Marco Reedijk, Mathijs van Ipenburg, Edwin van Belle, Patrick Bouman, Arjan van Prooijen, Constantijn van Marle en Arwin Reedijk. Op de voorste rij (rij 1) zittend vlnr: Arnold vd Waal, Jan-Willem Veerman, Eelco van Prooijen, Danny Verveer, Mark Gijlstra, Michel de Heer, Martijn Bobeldijk, Floris van Marle, Sander vd Hoeven (als mascotte op de foto), Sunardi op 't Hof, Wilbert Meijer en Merlin Bos.

Na de sportdag op 23 mei en de Korendijksportdag op 6 juni bij NBSVV (met ZBVH als winnaar) is het tijd om op reis te gaan. Middels een sponsorloop heeft de jeugd bijgedragen aan de onkosten van de jeugdreis op 19, 20 en 21 juni 1987. De driedaagse reis van de B, C en D voert naar 't Ossekopcke te Rucphen. Ook Piershil E en F komen op 20 juni op visite er er worden uitstapjes naar Bosbad Hoeven en naar een molen in België gemaakt. Bij de D begint de reis goed want omdat er enige reizigers aan wat knopjes zitten verliest één van de busjes onderweg een compleet dakraam.

Het organiserende SSS weet het achtste en laatste WB-Toernooi op z'n naam te brengen. De vier winnaars van de kwartfinales (Strijen, SSS, NSVV en Oud-Beijerland) bestrijden elkaar in de halve finales waar uiteindelijk de finale tussen SSS en Strijen uit voortkomt. De twee ploegen maken in de finale een onmachtige indruk en als gevolg van de vermoeidheid is de eindstand 0-0. Doordat SSS alle penalty's benut en SSS-keeper Tjeerd Hofmeijer één penalty weet te stoppen zijn het de Klaaswalers die voor het eerst de fel begeerde bokaal binnen halen. Het lot is SSS goed gezind want André Zegers wint na loting de Kompasbokaal. Hij maakte drie treffers net als Dirk van Ruiven (Oud-Beijerland) en Aad Teyl (SHO). De sportiviteitprijs gaat naar ZBVH en ook deze editie van het WB-toernooi kan zondermeer geslaagd genoemd worden.

Wanneer Piershil in de kwartfinale weet te winnen van Slikkerveer en in de halve finale SV Rijnmond weet te kloppen wacht in de finale het grote Spijkenisse. De jonge ploeg van Eddy Zoeter wordt gezien als een gevaarlijke outsider. Ondanks het feit dat Spijkenisse in de absolute top voetbalt van het zaterdagvoetbal, en dus twee klassen hoger dan Piershil speelt, lijkt niemand veilig te zijn voor de "rebellenclub", zoals Piershil al in de pers word genoemd.

In een bloedstollende finale op 19 mei 1987 schrijft Piershil geschiedenis door voor het eerst als derdeklasser beslag te leggen op de prestigieuze RN-Cup. Door een treffer van Patrick Achterberg lijkt Piershil te gaan winnen in de reguliere speeltijd maar vlak voor het einde wordt het door een eigen treffer van Dik Burger 1-1. In de verlenging ziet de zwakke arbiter Jan Wegereef uit Brielle een strafschop over het hoofd. Het slachtoffer Rien Burger is zo kwaad over de scheidsrechterlijke dwaling dat hij, evenals trainer Zoeter, door de pedante Wegereef wordt weggezonden.

Na de doelpuntloze verlenging moeten strafschoppen de beslissing brengen. Doelman Peter Slooter, die bij wijze van hoge uitzondering verlof heeft gekregen, mist de eerste penalty maar stopt ook de eerste van Spijkenisse. Gerechtigheid geschiedt want het betere Piershil wint uiteindelijk met 4-2 vanaf elf meter nadat goudhaantje Patrick Achterberg de beslissende naar binnen trapt. Het feest wordt groots gevierd door de meegereisde supporters en op het "bordes" in Barendrecht worden de helden, onder toeziend ook van burgemeester Kolbach, gehuldigd.

Piershil maakt zich op voor de superfinale tegen DCV. Staand vlnr: Eddy Zoeter, Patrick Achterberg, Bas Koesveld, Hans Kok, Arwin de Koning, Piet Beijer, Peter Bol, Jan Achterberg en Leen vd Sluis. Zittend vlnr: Martin vd Wagt, Harry van Koten, Dik Burger, Rien Burger, Ron Klaver, Rob vd Waals en Ruud van Heusen.

Enkele weken later vindt ook nog de zogenaamde "superfinale" plaats. De winnaars van district 2 en 3 spelen tegen elkaar op het terrein van Slikkerveer. De 1-0 nederlaag kan de Piershilse pret niet meer drukken en tijdens een gezellig samenzijn in de kantine van Slikkerveer wordt de prijsuitreiking ook nog opgeluisterd door de aanwezigheid van Carlos Lopes, de wereldrecordhouder op de marathon.