|
De problemen en hun directe gevolgen
strekken zich niet alleen uit over het mede door de tand des tijds
beroerde vlaggenschip. "Als het druppelt in het eerste", haalden Leen
Reedijk en Hans Groenenberg na het 3-1 verlies tegen DSVP berustend de
forse schouders op, "dan regent het in de lagere elftallen". Piershil, de
eens zo trotse tweedeklasser uit het ternauwernood vijftienhonderd zielen
tellende dorpje, zal nog vier, misschien wel vijf weken geduld moeten
hebben, alvorens het kan afrekenen met de op alle fronten abrupt omlaag
gebogen spiraal. |
|
 |
Schorsingen (Karel Snijders zat tegen DSVP zijn
laatste wedstrijd uit, Bas Koesveld heeft er nog twee staan en Pim vd Sijde mag vier weken in de strafbank plaats nemen) en blessures (Adri
Achterberg, Fred van Amen) lijken Piershil tot overmaat van ramp van het
laatste restje geloof in eigen kunnen te hebben beroofd. Zelfs
de inzet, meer dan slechts spreekwoordelijk vastgeklonken aan de
verenigingsnaam, is niets meer dan een holle, loze kreet. |
Aangewakkerd door een minuscuul
vlammetje, dat zaterdag slechts een concreet wapenfeit opleverde. Slechts
de gezelligheid in het clubgebouw houdt de gedachte aan vroeger
springlevend. Voorlopig worden kleine onenigheden (oefenmeester Jery Kruit en Pim van der Sijde over het zaalvoetbal) nog met de mantel
der liefde bedekt, maar moet het inmiddels ook de meest fervente supporter
duidelijk zijn geworden, dat in de huidige situatie een straffe hand
wonderen kan en moet verrichten. Anders is het niet te verklaren, dat Pim
van der Sijde over de volle negentig minuten tot slechts één gevaarlijke
actie in staat was, dat vrije verdediger Dik Burger niet langer de
dominante persoonlijkheid is, dat Piet Beijer nog altijd op het punt van
echt doorbreken staat, dat Borchert Brouwer als een 'dood vogeltje' tussen
de palen stond en dat, ach…, Piershil uit drie wedstrijden pas één punt
heeft. Het potentieel is nu nog ontoereikend om Piershil uit het moeras te
trekken. |
|
De druk op Karel Snijders en Adri Achterberg, de
ontbrekende en gezichtsbepalende routiniers, begint langzaam maar zeker
onmetelijke vormen aan te nemen. Het gaat om tijd, maar of Piershil dat
gegund is….DSVP wenste in ieder geval in geen enkel opzicht mee te werken
aan de wederopstanding van de thuisclub. De Pijnackerse kampioen van vorig
jaar leerde Piershil een gevoelig lesje, waarbij het alle facetten van de
voetbalsport betrok. Direct spelen, positieve agressie in de persoonlijke
duels en een voorhoede die slechte een klein gaatje nodig heeft om tot
scoren te komen. Jan-Peet van den Berg en Floor Vijfhuizen brachten
Piershil al in deel één aan de rand van de afgrond. Piet Beijer, uit een
pass van Piet Burger (als rechtsback voor de uitgesloten Bas Koesveld),
gaf Piershil hoop op een beter resultaat. |
|
|
Wonderwel leek het daarin ook
heel even te geloven, maar een even subtiele als fraaie treffer van
opnieuw Vijfhuizen maakte aan die illusies een einde. Misschien dat juist
daardoor de frustratie nog nadrukkelijker doorklonk toen de voor Gerrit
van Ipenburg ingezette Marco van Cleef vlak voor tijd ten onrechte voor
buitenspel werd teruggefloten. Alsof een vuist vol krachttermen het
negativisme kon laten verdwijnen. |
|
Terug naar de archiefindex:
hier
3. Piershil 1 - DSVP 1
