In juli 1966 treden de bestuursleden Meinster en Veerman af. Nieuwe bestuursleden zijn Jan Achterberg en Jan Verhoeven. Het bestuur voor komend seizoen ziet er als volgt uit: J.A. de Pijper (voorzitter), J. Achterberg (penningmeester), J. Kok (secretaris), Bestuursleden: W. van der Jagt, A. van der Waal, P. Verhulp en J.L. Verhoeven. Tijdens de eerste vergadering wordt het bestuur verrast door een delegatie van NBSVV. In de zomer van 1966 heeft een spectaculaire transfer plaatsgevonden. Sam van der Hoeven is verhuisd van NBSVV naar VV Piershil. Nadat Sam te kennen had gegeven voor Piershil te willen spelen regelde hij een vrijwaring bij NBSVV en Wim vd Jagt bracht de formulieren op de laatste overschrijvingsdag naar het bondsbureau in Den Haag. Nu, enkele weken later, heeft hij spijt gekregen van zijn beslissing en het bestuur van NBSVV komt praten over een oplossing. Dankzij de goede verhouding tussen beide clubs zijn de besturen er snel uit: de overschrijving moet ongedaan gemaakt worden. De KNVB verleent ook medewerking waarmee de kwestie weer snel uit de wereld is.

Op zaterdag 20 Augustus 1966 wordt de kantine officieel overgedragen door het bestuur van Emma uit Dordrecht. Ter gelegenheid van deze handeling spelen de eerste elftallen van Piershil en Emma (uitkomend in de tweede klasse zondag van de KNVB) om 17.00 uur tegen elkaar. Emma, grootgemaakt door de 'Van der Gijpen' draaft zoals beloofd op met zijn sterkste team.

Rechts: Bestuursleden van beide verenigingen zijn aanwezig voor de officiële overdracht. Van links naar rechts zijn herkenbaar: Jan Kok, Piet Verhulp, Jan Verhoeven, Jan de Pijper en Wim vd Jagt. Achter de bar staat Bram Gebuijs, beheerder van de kantine.

Links: de overdracht.

De volledige selecties van Piershil en Emma poseren op 20 augustus 1966.

Inmiddels wordt het terrein nog verder verbeterd. De greppels langs het veld worden vervangen door drainagebuizen en de egale grond wordt meteen ingezaaid. Al snel is er niets meer van de greppels te zien. Aan de eigenaar van het terrein, Dhr. Andeweg, is verzocht het terrein veevrij te mogen huren. Deze stemt daar mee in en Piershil betaalt, met genoegen, fl. 1000,- per jaar om het terrein te mogen gebruiken. Langs het terrein wordt een nieuwe afrastering gemaakt met gaas en palen. De straling van de veldverlichting wordt wat aangepast zodat er meer oppervlakte van het terrein wordt bestreken. Nog voor aanvang van de competitie wordt een nieuwe clubvlag aangeschaft. De vlag wappert fier bij de ingang van het prachtig onderhouden terrein op 27 augustus 1966: de nieuwe competitie gaat van start en de verwachtingen zijn hoog gespannen. Wanneer blessures uitblijven moet Piershil 1 hoge ogen kunnen gooien in de vierde klasse C.

In oktober 1966 vindt er een primeur plaats in de Hoeksche Waard. NSVV uit Numansdorp beschikt als eerste over een krachtige lichtinstallatie die voldoende licht geeft om in de avonduren te kunnen voetballen. Op 11 oktober wordt de installatie in gebruik genomen tijdens de wedstrijd NSVV - SHO (0-4). NSVV heeft dan wel als eerste een mooie lichtinstallatie maar de bewering dat dit de eerste lichtwedstrijd in de Hoeksche Waard is, zoals aanvankelijk in de krant valt te lezen, is niet juist. Die eer valt ten deel aan Piershil. De redactie spit in z'n eigen archieven en komt tot de ontdekking dat ze achtentwintig jaar eerder al heeft bericht over de eerste lichtwedstrijd in de Hoeksche Waard.

Eerste lichtwedstrijd? Welnee. Zie ook deel 1.5

Piershil 1 is met behoorlijke verwachtingen het nieuwe seizoen ingegaan. Na zes wedstrijden staat Piershil echter op een achtste plaats en is het gedaan met de ambities voor dit seizoen. Het teleurstellende seizoen, met slechts zes overwinningen, veroorzaakt veel onrust binnen de vereniging. Men vraagt zich af of de trainingsmethode aangepast moet worden. MFB, dat als laatste eindigt, haalt op de laatste speeldag tegen Heinenoord z'n enige punt. Topscoorder voor de derde keer op rij (en voor de vierde keer in totaal) is Adri Groenenberg met 13 doelpunten. Het vervoer naar de uitwedstrijden wordt georganiseerd door de Fa. Ringelberg. De tarieven voor het bezoeken van een uitwedstrijd zijn: volwassenen fl. 2,-, niet leden fl. 2,50, bejaarden fl. 1,50 en tot 16 jaar fl. 0,50.

In december 1966 vinden weer de traditionele boutavonden plaats en op 31 december 1966 worden er in het dorp oliebollen verkocht waarbij de opbrengst voor de vereniging bestemd is. De boutavonden brengen fl. 1130,67 in het laatje en de oliebollenactie levert fl. 554,91 op. In april 1967 vindt er een feestavond plaats met levende muziek en ook de toneelvereniging voert weer een vrolijke klucht op.

Na een vlot verlopen competitie wordt reeds op 11 maart 1967 het competitievoetbal afgesloten. Om toch te kunnen voetballen is er door het bestuur een nederlaagserie georganiseerd. Acht verenigingen worden uitgenodigd, waarbij het team dat het beste tegen Piershil voor de dag komt winnaar wordt van 12 voetbalshirts. Op 15 mei 1967 bijt Zuidland het spits af en speelt met 1-1 gelijk tegen Piershil. Ook het tweede elftal neemt deel aan deze serie door telkens tegen het tweede of derde elftal van de bezoekende vereniging te spelen. Piershil 2 weet alleen van HVO 3 te winnen, met 4-3.