Terug naar de archiefindex: hier

Naar de archiefsite: hier

1947-1948 - Seizoensoverzicht

Archief

Seizoen 1947-1948
Deel 2.3 - De sloot van Piershil

Archief

De sloot

Het seizoen 1947-1948 gaat de geschiedenis in als een zeer stabiel seizoen. Piershil 1 en 2 hobbelen mee in de competitie en spelen beiden geen rol van betekenis. Het volledige bestuur blijft aan, de aanvoerder van Piershil 1 blijft Jan Hordijk. Zelfs de elftalcommissie blijft aan, ondanks eerdere afspraken. Het vermogen van de vereniging bedraagt fl. 327,17 terwijl de donateuropbrengsten worden gend door A. Gebuijs, L. van der Waal (dorp) en J. Hordijk en Dhr. Kooij (zwartsluisje).

Het terrein wordt nog steeds verder verbeterd; ook wordt er besloten een plank te plaatsen over de sloot. Deze plank werd het symbool van de voetbalvereniging Piershil. Jaren later weten spelers nog steeds dat ze ooit tegen Piershil hebben gespeeld. "Dat is toch die vereniging met die plank over die sloot?".

Archief

In 1968 verscheen er in het clubblad van Oude Maas (Oude Maas Post) het volgende verhaal.

"Deze keer wilde ik een herinnering ophalen aan de eerste competitiewedstrijd in 't seizoen 1947-48 in Piershil. 't was wat mistig weer. Het terrein was zeer modderig. Het kleedlokaal was een schuur onder aan de helling van de dijk. Men moest over een plankje, waar ook de kippen over moesten, op de wei komen. Het publiek, zeer chauvinistisch, kon een 40 meter verder door een gewone weide op het terrein komen. We speelden niet onverdienstelijk en konden dankzij 2 (pingel) doelpunten van Speksnijder en een niet te houden vrije schop van C. Luyten (tegen C. Luyten dan) met een 2-1 voorsprong rusten. Toen we na de rust uit gingen lopen brak de beer los. Aangemoedigd door het publiek ging Piershil met R.P.P. kegelen en dank zij het modderige terrein zat spoedig iedereen van top tot teen onder de modder. Niettemin stonden we voor het einde nog met 4-2 voor. Rechtsback Nico van der Ent, ook niet zo'n lekkere jongen als het nodig was, had zich door tegenacties de laaiende woede van het Piershilse publiek op de hals gehaald. Intussen liep als reserve langs de lijn Jan Dam. Hij brieste van ongeduld om ook in de ring mee te mogen stoeien. Toen dan 10 minuten voor het einde Nico van der Ent (blijkbaar gewond) het veld ruimde, dartelde een schone Jan Dam de wei in. Hij droeg nog als n van de weinigen een witte broek en tjonge jonge, hoe die knaap er na 10 minuten weer uitging. Geen schoon plekje meer aan te bekennen maar de winst was 4-2 gebleven. Maarnu  komt de schone herinnering aan Nico van der Ent. Van der Ent was stilletjes het kippenplankje overgegaan en in de schuur verdwenen. Aldus verder ongenoegen ontlopend. Toen de rest (dus 11 man) na afloop ook binnen kwam zat meneer daar; netjes aangekleed. Hij bleek al het beschikbare waswater, een grote teil, voor zichzelf te hebben gebruikt. Dat daar toen een hartig woordje gevallen is, is te begrijpen maar hij lachte ons lekker uit. Vuil gingen we dus naar huis en 3 verplegers te weten Br. Ton, Br. Qualm en Br. Plooster, konden de voor hen dienst doende collega's wel iets vroeger aflossen maar moesten toch eerst handen en gezicht ontmodderen voor ze zich op de ziekenzaal konden vertonen".

Seizoen 1947-1948
Deel 2.3 - De sloot van Piershil